• Hoe gaat het met jou?
  • Hoe gaat het met je lijf, je buik, je hart?
  • Wat heb je nodig in deze tijd?
  • Waar heb je behoefte aan?
  • Kun je horen, voelen wat je hart zegt?
Home » Aanbod Coaching

Steun bij Vruchtbaarheidstrajecten en je Kinderwens. Samen stabieler.


Eindelijk, Testdag. DE beruchte wachtweken heb je doorstaan......en Nu?

Je gedachten nemen een loopje met je ...."welke uitslag zie je zometeen"?

Eigenlijk wil je meteen testen.

Aan de andere kant wil je de uitslag niet weten en denk je 'morgen zal het misschien wel beter zijn'…. maar ja, je moet wel, want... Protocol... en daarom moet je straks de kliniek bellen met de test-uitslag. 

Herken je dit?


"ongeleide hormonen-projectiel"

“ben ik dit?” vraag je je af. Soms voel je je net een ongeleide projectiel, bezeten door hormonen. Je huilt of tiert om het minste of geringste. Dat is niet alleen zwaar voor jezelf, maar ook voor je omgeving. 

Soms lijkt het alsof je je leven voor je ogen in stukken ziet vallen en Dát vanwege je enorme verlangen om een kindje te krijgen..... en dan zegt men doodleuk “je moet het loslaten en dán komt het echt goed”. 

Je vraagt je af “Hoe dan?” "vertel mij dan hoe ik dit ~mijn liefste wens~ los moet laten, want ...je staat er mee op en gaat er mee naar bed. Ja, je droomt soms zelfs over wiegjes met baby’s erin.

Als een magneet trek je kinderwagens aan, zo bizar. Overal zie je moeders met kinderen en zwangere vrouwen.

Elke keer dat je een moeder met een baby ziet, voel je die pijn en ...een vorm van jaloezie "waarom Zij wel en ik niet".

"zwangerschapsmededelingen" 

Een bekende van jou meld enthousiast dat ze zwanger is. Net de 12 weken echo gehad en alles is goed.

Lichtelijk verontwaardigd reageert ze als je niet al te enthousiast reageert “nou, een beetje blijer mag ook wel hè of vind je het geen leuk nieuws dan?”

“Natuurlijk is het leuk nieuws en ik ben ook blij voor je” zeg je, “maar ik zou dit nieuws ook zo graag van de daken willen schreeuwen, alleen … ik ben niet zwanger. Hopelijk kun je je enigszins voorstellen hoe dat voor mij is en dan begrijp je ook mijn reactie van daarnet. Zulk blij nieuws voelt voor mij heel dubbel om te horen”.

De druk die steeds op de ketel zit .. het móeten.

De hele situatie kan flink druk op je leggen. Je moet dit en je moet dat en je wilt ALLES doen voor het Goede Doel.

Dan zeggen 'ze' óók nog doodleuk "je moet er niet zoveel mee bezig zijn" en dat je 'moet' ontspannen, omdat dit je vruchtbaarheid vergroot.

Hoe dan? 'Holy shit', crisis man, mijn eierstokken rammelen aan alle kanten, want ik ben de 40 gepasseerd. Dit lijf doet van alles, behalve zwanger worden ... of zwanger blijven.

Neem dan de 'beruchte' wachtweken ..

Neem dan de wachtweken. Aaaaargh, 10 -14 dagen tussen iui of tp en de test doen.... en Dán...is het moment van testen. Je moet testen, want je moet de uitslag aan het ziekenhuis doorgeven. 

Rete spannend dus, want je wilt alleen een plusje zien?

Of een smiley met 2 weken op de clear blue test (schijnt de beste te zijn en je wilt geen vaag gedoe als "zie ik nou een streepje of niet, wat denken jij?", vraag je partner.

Whaaaaa... killing... Je zou het uit willen schreeuwen!!