Over mij – Marijke Hendriks

Een plek waar je even mag landen

 

Mijn leven draait om verbinding: met mezelf, met anderen, met het leven.

Ik geloof dat echte verbinding begint bij stilte, een diepe ademhaling en het voelen van je eigen hartslag. 

In alles wat ik doe, zoek ik de balans tussen lichtheid en diepgang, tussen aards en spiritueel, tussen lachen, huilen en loslaten.

Mijn pad van hoofd naar hart

Luctor et Emergo --> ik worstel en kom boven.

Mijn leven was èn is geen rechte weg. Ik heb bergen beklommen, dalen doorkruist, molshopen gecreëerd en onderweg geleerd dat pijn niet het einde hoeft te zijn, maar een poort naar dieper begrip.

"the wound is the place where the light enters in" ~ Rumi ~

Mijn man en ik kregen geen kinderen, ondanks vijf IVF-ICSI-trajecten. Dat gemis draag ik mee, niet als wond, maar als bron van zachtheid. Ook dit heeft heeft mij gevormd tot wie ik nu ben: een vrouw die durft te voelen, die stilte niet schuwt en die weet dat kwetsbaarheid een vorm van kracht is.

 

Uit ervaring weet ik hoe het voelt om te verdwalen in je hoofd en het contact met je lichaam te verliezen.

Gelukkig ook ervaren hoe bevrijdend het is om dat contact stap voor stap (terug) te vinden met aandacht, ademhaling, aanraking en liefdevolle aanwezigheid.

Daar heb ik wel even over gedaan en ik groei - transformeer langzaam, gestaag én diepgaand, doorleefd. 

Wie ben ik nog meer?

Ik ben een mengeling van tegenpolen: zacht én stevig, gevoelig én krachtig, spiritueel én met mijn voeten in de klei.
Als hooggevoelige kan ik diep geraakt worden en tegelijk in lachen uitbarsten om de kleine dingen van het leven.

Wat mij gevormd heeft

Als kind groeide ik op in een gezin, familie waarin aanraking niet vanzelfsprekend was. Een aai over mijn hoofd, schouderklopje, een knuffel, een arm om je heen, even vasthouden, nee, dat kende ik niet. Pas later ontdekte ik hoe helend aanraking kan zijn, hoe een hand op je schouder meer kan zeggen dan duizend woorden.

Die ontdekking was mijn ommekeer.
Ik leerde opnieuw te voelen, te ontvangen, te vertrouwen en ik ontdekte dat aanraking geen luxe is, maar een levensbehoefte.

Sindsdien heb ik me verdiept in o.a. Medische qi qong, Psycho-energetisch werken, Mindfulness, Innerlijk kindwerk, Archetypen en verder houd ik mij bezig met praktische spiritualiteit, voeten in aarde geven van wat de 'hemel' geeft. Niet om diploma’s te verzamelen (die zijn uiteindelijk weinig zeggend), maar om mezelf beter te leren kennen en om te leven vanuit liefde, bewustzijn en eenvoud. 

Mijn wens & verlangen

Mijn wens is dat iedere vrouw zichzelf weer durft te voelen en te laten zien zoals ze is. 

• Dat ze thuiskomt in haar lijf, haar adem, haar ritme.
• Connectie ervaart tussen haar hart en bekken.
• Dat ze haar verhaal niet langer kleiner maakt, maar haar eigen ruimte inneemt met trots, zachtheid en kracht.

Want pas als een vrouw haar innerlijke vuur en haar zachtheid samenbrengt, ontstaat er iets magisch.

Het zijn de kleine dingen ...

Ik hou van:

een vers boeket bloemen,

het ritselen van bladeren onder mijn voeten,

een goed gesprek bij kaarslicht, 

een kind dat zingt, voorzichtig of moedig, zuiver of niet, het raakt een diepe snaar in mij

het eerste zonlicht dat door de gordijnen valt.Beeldspraak, geuren, kleuren, ritme, humor, diepgang, spelenderwijs leren en luchtigheid.

Van het ruisen van de bomen in de ochtend. 

Van staren naar de golven van de Zee of juist de vlammen van de open haard.

Van het fluiten van vogels in de vroege ochtend.

Van het roodborstje die ik vaak op mijn pad ontmoet en prachtig zingt. 

Van de geur van vers gezette koffie of versgebakken brood.

Van het in een bos een grote eik omarmen, even leunen. 

Van zachte kleding op mijn huid, liefst draag ik viscose, katoen of een combinatie daarvan.

Van een echte Italiaanse cappuccino. 

Van een zelf geplukt Veldboeket, waarin kwetsbaarheid een schoonheid is en tegelijkertijd kracht uitstraalt, want dat is het leven ook, vergankelijk en mo

 

- muziek, van barok tot jazz, van mantra’s tot rock,

~ omdat klank onze emoties een stem geeft ~

- chocola (behalve karamel-zeezout 😉),

- een glas fruitige zoete wijn op z’n tijd,

- de geur van de aarde na een regenbui.

- dieren.

 

Over Dieren gesproken 

Mijn lieve hond Buddy is sinds eind juli 2025 niet meer in levende lijve aanwezig, maar hij leeft voort in mijn hart met soms een (glim)lach en soms een traan. Nu deelt poes Bella, ‘pratend’ op z’n kats of soms slapend naast mij als ik schrijf of even stil ben. Ik merk dat ze nog een beetje van slag is en daarin probeer ik haar bij te staan.

Andere hond

Sinds eind oktober 2025 hebben wij een inmiddels 11-jarige hond uit een dierenopvangcentrum geadopteerd en hij heet Hem(mie). Op geen enkele wijze vervangt hij Buddy, maar hij brengt vreugde.

Zijn eerste baasje na ging mentaal en fysiek achteruit, kreeg de diagnose dementie en moest wegens verhuizing naar een zorgcentrum Hemmie achterlaten. Bij familie en bekenden geprobeerd te plaatsen, maar dat lukte helaas niet.

Hemmie is een zachtaardig, enthousiast beest en de goedheid zelve. Vanwege flinke verlatingsangst is in de meeste gevallen bij de sessies aanwezig als ze overdag zijn. Daarom probeer ik zoveel mogelijk de afspraken s avonds te plannen. 

 

De natuur, muziek, stilte, aanraking, een beeld, een gedicht, dat zijn de talen waarin ik leef.

Mijn Human Design Profiel