Over mij – Marijke Hendriks

Een plek waar je even mag landen

Ik ben Marijke (1976), vrouw, partner, gevoelsmens, levensgenieter, mensenmens. Sinds 2010 gediplomeerd masseuse, gevolgd door trainingen in Medische qi gong, Psycho-energetica, Lichaamsgerichte Coaching. 

Mijn leven draait om verbinding: met mezelf, met anderen, met het leven. Ik geloof dat echte verbinding begint bij stilte, een diepe ademhaling en het voelen van je eigen hartslag. In alles wat ik doe, zoek ik de balans tussen lichtheid en diepgang, tussen aards en spiritueel, tussen lachen, huilen en loslaten.

Mijn pad van hoofd naar hart

Mijn leven is geen rechte weg geweest. Ik heb bergen beklommen, dalen doorkruist en onderweg geleerd dat pijn niet het einde hoeft te zijn, maar een poort naar dieper begrip.

"the wound is the place where the light enters in" ~ Rumi ~

Mijn man en ik kregen geen kinderen, ondanks vijf IVF-ICSI-trajecten. Dat gemis draag ik mee, niet als wond, maar als bron van zachtheid.

Ook dit heeft heeft mij gevormd tot wie ik nu ben: een vrouw die durft te voelen, die stilte niet schuwt en die weet dat kwetsbaarheid een vorm van kracht is.

Ik weet hoe het voelt om te verdwalen in je hoofd en het contact met je lichaam te verliezen. Óók weet ik uit ervaring hoe bevrijdend het is om dat contact stap voor stap (terug) te vinden met aandacht, ademhaling, aanraking en liefdevolle aanwezigheid.

Wie ben ik nog meer?

Ik ben een mengeling van tegenpolen: zacht én stevig, gevoelig én krachtig, spiritueel én met mijn voeten in de klei.
Als hooggevoelige kan ik diep geraakt worden en tegelijk in lachen uitbarsten om de kleine dingen van het leven.

Ik hou van beeldspraak, van geuren, kleuren en ritme.
Van het ruisen van bomen in de ochtendmist, de geur van verse koffie en zachte kleding op mijn huid.
Van een cappuccino met schuim dat nét iets te snel inzakt, want dat is het leven ook: vergankelijk en mooi.

Vrouwen die bij mij in mijn praktijk komen, zeggen vaak dat ze zich bij mij gezien voelen.
Dat is voor mij het grootste compliment, want ik geloof dat heling begint bij echte aandacht, bij het mogen zijn wie je bent, zonder oordeel, zonder haast, er hoeft nu niets opgelost te worden. 

"Sometimes it's just sitting with the shit ... and breath". 

Wat mij gevormd heeft

Als kind groeide ik op in een gezin, familie waarin aanraking niet vanzelfsprekend was. Een aai over mijn hoofd, schouderklopje, een knuffel, een arm om je heen, even vasthouden, nee, dat kende ik niet. Pas later ontdekte ik hoe helend aanraking kan zijn, hoe een hand op je schouder meer kan zeggen dan duizend woorden.

Die ontdekking was mijn ommekeer.
Ik leerde opnieuw te voelen, te ontvangen, te vertrouwen en ik ontdekte dat aanraking geen luxe is, maar een levensbehoefte.

Sindsdien heb ik me verdiept in o.a. Medische qi qong, Psycho-energetisch werken, Mindfulness, Innerlijk kindwerk, Archetypen en verder houd ik mij bezig met praktische spiritualiteit, voeten in aarde geven van wat de 'hemel' geeft. Niet om diploma’s te verzamelen (die zijn uiteindelijk weinig zeggend), maar om mezelf beter te leren kennen en om te leven vanuit liefde, bewustzijn en eenvoud. 

De kleine dingen waar ik blij van word

Ik geniet van:

• een vers boeket bloemen,
• het ritselen van bladeren onder mijn voeten,
• een goed gesprek bij kaarslicht, 
• een kind dat zingt, voorzichtig of moedig, 
• het eerste zonlicht dat door de gordijnen valt.

Ik hou van: 

- muziek, van barok tot jazz, van mantra’s tot rock,

~ omdat klank onze emoties een stem geeft ~

- chocola (behalve karamel-zeezout 😉),

- een glas fruitige zoete wijn op z’n tijd,

- de geur van de aarde na een regenbui.

- dieren.
Mijn lieve hond Buddy is sinds eind juli 2025 niet meer in levende lijve aanwezig, maar hij leeft voort in mijn hart met soms een (glim)lach en soms een traan. 

Nu deelt poes Bella mijn dagen, ‘pratend’ op z’n kats of soms slapend naast mij als ik schrijf of even stil ben.

Sinds eind oktober 2025 hebben wij een oudere hond uit een dierenopvangcentrum geadopteerd en hij heet Hem(mie). Een zachtaardig, enthousiast beest. We hebben nog een weg te gaan aangaande verlatingsangst.

De natuur, muziek, stilte, aanraking, een beeld, een gedicht, dat zijn de talen waarin ik leef.

Wie ik 'vandaag' ben

Ik ben niet mijn werk, mijn titels of mijn verleden.
Ik bén gewoon, een mens, vrouw, een ziel in beweging.

Elke dag leer ik opnieuw om trouw te blijven aan mezelf, te luisteren naar mijn lichaam en mild te zijn waar het schuurt.
Ik geloof dat zachtheid een vorm van kracht is.

Dat een vrouw pas écht straalt als ze haar eigen Zachte Kracht omarmt met haar rondingen, haar littekens, haar glimlach, haar tranen.

Mijn wens & verlangen