• Luister jij naar de stem van jouw hart?
  • Wat zegt je hart je?
  • Vanuit het "niet weten" ontstaan nieuwe creaties.
  • Groeien door te snoeien.

Ons Verhaal

 ...is nog in ontwikkeling ... hier een stuk

Ons verhaal zet ik alleen op deze pagina, omdat het hier specifiek gaat over het hebben van een onvervulde kinderwens en hoe daarmee om te gaan. 

 


Vragen die om de hoek komen kijken zijn o.a.:

  • Hoe ga je om met jezelf, je lijf, je zelfbeeld, je vrouwelijkheid/mannelijkheid je relatie?
  • Hoe ga je om met (wederzijdse) familie en andere sociale contacten? 
  • Hoe ga je om met mensen die het niet (kunnen) begrijpen of inleven of zich ervoor afsluiten?
  • Hoe ga je om met de mededelingen van zwangerschappen of geboorte van kindjes in je omgeving? Of uitnodigingen voor kraambezoek?
  • Hoe regel je het op je werk? Hoe open kan en mag je zijn? Heb je een meedenkend en meelevend leidinggevende? Hoe reageren collega's?

Hier zijn geen eensluidende antwoorden op te geven. Wat voor ons werkt, betekent niet dat dit voor ieder ander ook werkt.

Alles wat wij vertellen, is ervaringsgericht. Doordat wij zelf begeleid zijn, maar ook door introspectie, meditatie en het jezelf in de spiegel durven aan te kijken. Mede door mijn werkervaring -en opleidingsachtergrond voor een groot deel geleerd.

Jezelf omarmen met zelfliefde, zelfwaardering. Het scheelt als je een sterke mindset ontwikkeld heb en hoe je sowieso in je leven staat, hoe je bent opgevoed en je huidige perceptie, realiteit, realistisch versus onrealistisch denken etc. 

 

Een deel van ons verhaal is dat wij 5x een ICSI-traject hebben doorlopen zonder positieve resultaten.

Geen enkele ICSI heeft geleid tot een zwangerschap. Volgens de medische wetenschap kunnen wij dus geen kinderen van onszelf krijgen. Februari 2020 was onze 5e & laatste ICSI en onze laatste strohalm aan hoop. 4 behandelingen in Nederland en de 5e in Duitsland.

 

Acceptatie en Verwerking is het enige wat er te doen is.

Dankbaar dat ik mezelf emotioneel heb leren dragen en als het ware daarin mijn eigen coach ben.


Toch hebben mijn man en ik samen een coachingstraject doorlopen om zowel samen alsook los van elkaar hulp te krijgen bij het verwerken van dit gemis, zodat we beiden onze weg beter kunnen vervolgen. 

In die zin kunnen we er ook voor anderen zijn zonder dat we over onze eigen grenzen heenlopen. 

 

Los van dit traject voor onze hartewens hebben we beiden veel meegemaakt en inmiddels een 'goed georganiseerde rugzak'.

In die rugzak zitten waardevolle lessen die we gebruiken om vandaag voor en achter onszelf te gaan staan...ons leven te Leven, de regie te (her)pakken over datgene waar je invloed op kunt uitoefenen. 

Hierdoor ontwikkelden wij een bredere blik op het leven en kunnen wij de ander werkelijk zien