• Zo binnen, zo buiten. Zo boven, zo beneden.
  • Van binnenuit in beweging komen (dans).
  • Dans je innerlijke wereld.
  • Door massage en beweging mindful naar binnen gaan.
  • Hoe ziet jouw innerlijk landschap eruit?
Home » Gratis » Blog » Vergeving, verbinding versus wrok, bitterheid

Vergeving, verbinding versus wrok, bitterheid

Gepubliceerd op 6 april 2022 om 12:10

Vergeving is het beste wat je jezelf en de ander kunt geven. Vergeving van een situatie of de daden van een persoon.

Vergeving > geven > ver-WegGeven en Vergeven: dan is het gedaan. Weg is weg.

 

Wanneer je niet kunt of wilt vergeven, niet kunt/wilt loslaten, ontstaat wrok en bitterheid als bijna vanzelf. Of terwijl, het ontstaat wanneer verdriet, boosheid, angst of teleurstelling onvoldoende verwerkt worden. Op den duur gaat het zich ‘wreken’ op je lichaam en het kan je dan ook écht ziek maken, fysiek en geestelijk. Hiermee ben ik in de afgelopen 20 jaar in mijn omgeving geconfronteerd. Gelukkig heb ik zelf ervaren wat vergeving met mij doet en ik kan het je van harte aanraden!! Ruimte.

 

Wrok en verbittering blokkeert je ziel als het ware (je gaat eigenlijk een beetje dood van binnen). In het hart huist ook je passie, levensvreugde, onderscheidend vermogen en als die dus geblokkeerd is, wordt het voor jouw ziel, je essentie lastig om zijn/haar missie op aarde te beLeven.

 

Een muur om je hart gebouwd als overlevings-en verdedigingsmechanisme met de onbewuste gedachte “nu kan ik niet meer beschadigd worden, niemand raakt mij ooit nog tot in mijn diepste kern”. Dat klopt ergens ook wel … en tegelijkertijd ontneem je jezelf levensvreugde waardoor het leven alsmaar zwaarder wordt.

Muren rondom je hart, daar waar de shen, je geest, je ziel ‘huist’. Zolang er levensvisie en zingeving is, is de geest & ziel actief aanwezig.

 

Met o.a. qi gong leer ik je om je hart allereerst voor jezelf te openen. Ik leer je te kijken naar wat er om je hart aanwezig is, want je hart heeft een beschermend jasje, ook wel hartzakje /pericard genoemd. Het hartzakje is de verbindende factor tussen je hoofd en je lichaam. Onverwerkte gevoelens worden vanuit het pericard afgevoerd naar de plexus, zonnevlecht > pijn, stramheid in de maagstreek. Dus eerst kijken we samen naar de jas van jouw hart. Hoe ziet die eruit? Is het een passende maat, is het heel of zitten er kleerscheuren in?

 

Het klinkt misschien vaag “je hart voor jezelf openen”. Hoe dan? Hoor ik je denken. Allereerst nodig ik je uit om de volgende 5 vragen eens oprecht na te gaan bij jezelf en ze te beantwoorden (als je daar behoefte aan hebt, mag je de antwoorden naar mij mailen marijke@puresource.nl ).

  1. Hoe vaak ben ik Echt bij mezelf? ……of …Zet ik mijzelf regelmatig in de kou?
  2. Hoe vaak cijfer ik mijzelf weg? ….Is de ander belangrijker dan jij? (zelfliefde is niet egoïstisch)
  3. Sta ik altijd maar voor de ander klaar of denk ik ook weleens aan mijzelf (‘hoe gaat het met mij en hoe gaat het met mijn lijf’? Of loop ik maar door en trek ik er niets van aan? Bikkelen!!
  4. Hoe vaak ben ik thuis in mijn lijf (voel ik mijn lichaam? En zo ja, wat voel ik waar? Warmte, koude, tintelingen, harde spieren, zachtheid? Wat voel ik?)
  5. Hoe vaak ben ik in de denk -en logica modus, vooral in mijn hoofd, piekeren, malen?

 

Misschien heb je goede redenen om altijd je hulp aan te bieden of jezelf weg te cijferen en ik geloof je graag, want het is zo herkenbaar, zij het in andere situaties dan de jouwe.

Bijv. voor de lieve vrede / je zorgt zo graag voor de ander / je denkt dat de ander niet zonder jou kan / omdat je dit nu eenmaal van huis uit hebt meegekregen (gewoontegetrouw)/ je denkt hiermee vrienden te maken (pleasen)/ je kan die ander toch niet laten zitten? ….en zo kun je vast nog wat redenen verzinnen.

Overigens is er niets mis met het aanbieden van hulp. Ik zie dat als een sociale vaardigheid, mits het niet ten koste gaat van jezelf en je gezondheid.

Even een bruggetje ‘slaan’.

Bovenstaande kan ook gebeuren bij een Niet Geleefde Droom voor het Leven. Het kan gaan om een beroep, studie, huis en op sociaal vlak een levenspartner.

Als je je leven voor je zag om moeder te worden (mijn kinderwens ontstond door opgedane ervaringen en therapie pas op mijn 33e, ineens was ze daar en ik zat in een relatie met iemand die geen kinderen wilde).

Geloof me, ik zat niet op een roze, blauwe of regenboogwolk te verlangen naar een kindje. 3 jaar lang was ik op intense wijze stiefmoeder en ken goed de keerzijde van het hebben van kinderen, ook al was dat niet mijn eigen kind. Echter is het vast Zo anders om een kind van eigen vlees en bloed te krijgen, omdat je wellicht meer van jezelf, je partner, je (groot)ouders in jouw kind herkent en dat heeft z’n charmes en z’n keerzijdes. Als je meer kinderen hebt, zie je verschillen tussen hen en zul je je moeten afstemmen, steeds weer vanuit hartsverbinding met jezelf naar de ander toe.

 

Als deze kinderwens niet uitkomt en je je hart vervolgens verhard, raakt de liefdesstroom geblokkeerd en krijgt wrok, woede, bitterheid vrij de ruimte om wortel te schieten. Ik voel mij gezegend met de hulp die ik van anderen kreeg, ook sommige hints van de mensen die ik ontmoette en mijn eigen gevoel van dankbaarheid voor het leven zelf.

Op de dag dat het zwarte doek van mijn wens viel, realiseerde ik mij aan het einde van die dag dat mijn anker was en is “ik mag leven en ik beLeef het met hart en ziel: ik voel dus ik leef!” Daarmee was mijn proces niet ten einde, nee, het was nog een lange weg en ik heb af en toe nog pittige momenten en ik kan ze hebben, ik kan ze doorzien, overzien en mede door onder andere ademtechnieken en vrije dans laat ik los, ervaar ik de magische kracht van het leven zelf!

 

Wil je dit ook ervaren?

Stuur mij dan een bericht en ik neem contact met je op.

 

Liefs,

Marijke


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.